W dniach 5–10 lutego 2024 r. delegacje rządowe z całego świata spotkają się w Panamie, aby omówić politykę dotyczącą tytoniu i nikotyny podczas przełożonego Dziesiątego Posiedzenia Konferencji Stron (COP) Ramowej konwencji o ograniczeniu użycia tytoniu (FCTC). Decyzje podejmowane na tych spotkaniach wpływają na sposób wdrażania międzynarodowej polityki kontroli tytoniu na poziomie krajowym. Decyzje te będą miały ogromne znaczenie dla określenia przyszłości bezpieczniejszych produktów nikotynowych (SNP), takich jak waporyzatory nikotynowe (e-papierosy), snus, saszetki nikotynowe i podgrzewane wyroby tytoniowe. Dostęp konsumentów do tych produktów ma kluczowe znaczenie dla wykorzystania potencjału zdrowia publicznego, jaki niesie ze sobą redukcja szkód związanych z tytoniem w globalnej walce ze zgonami i chorobami związanymi z tytoniem.

Niniejsze opracowanie GSTHR wyjaśnia, czym jest FCTC, czym są spotkania COP i jak działają. Kończy się kilkoma wstępnymi uwagami na temat zbliżającego się COP 10, dotyczącymi dyskusji potencjalnie istotnych dla SNP. Możesz jednak również przeczytać nasz dokument informacyjny, który analizuje opublikowany porządek obrad i dokumenty uzupełniające oraz rozważa potencjalne konsekwencje dla przyszłości bezpieczniejszych produktów nikotynowych i redukcji szkód związanych z tytoniem.

COP photo

Czym jest konwencja ramowa?

Traktat jest zazwyczaj rozumiany jako wiążące, formalne porozumienie, które ustanawia zobowiązania między dwoma lub większą liczbą państw w sprawach dotyczących interesów tych państw. Jednak w przypadku niektórych kwestii globalnych trudno jest osiągnąć porozumienie co do brzmienia nadrzędnego traktatu, który wiązałby wszystkie zaangażowane kraje. Zamiast tego konwencja ramowa ustanawia szersze zobowiązania i pozostawia określenie konkretnych działań i celów albo późniejszym, bardziej szczegółowym porozumieniom (zwykle nazywanym protokołami), albo ustawodawstwu krajowemu. Model ramowy jest stosowany w Ramowej konwencji w sprawie zmian klimatu oraz Ramowej konwencji o ograniczeniu użycia tytoniu.

Czym jest Ramowa konwencja o ograniczeniu użycia tytoniu (FCTC)?

FCTC jest porozumieniem międzynarodowym opracowanym w odpowiedzi na międzynarodowy charakter wyzwania dla zdrowia publicznego, jakim jest używanie tytoniu i palenie.[i] Był to pierwszy traktat wynegocjowany pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Po czterech latach negocjacji FCTC WHO została przyjęta przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia 21 maja 2003 r. i weszła w życie 27 lutego 2005 r. Tekst Konwencji można znaleźć tutaj.[ii] Traktat został rozwinięty w szeregu wytycznych.[iii]

Do tej pory 182 kraje zarówno podpisały, jak i ratyfikowały FCTC,[iv] co oznacza, że została ona zatwierdzona na poziomie krajowym. Kraje te są określane jako Strony Konwencji. Sześć krajów podpisało Konwencję, ale jej nie ratyfikowało. Dziewięć nie uczyniło ani jednego, ani drugiego. Paradoksalnie kilka Stron Konwencji posiada monopol lub znaczne udziały we własnych krajowych bądź państwowych przedsiębiorstwach tytoniowych.

Preambuła FCTC zawiera kilka motywów (nadających Konwencji kontekst), które uznają potrzebę ograniczenia zgonów i chorób wynikających z używania tytoniu. Motywy te przedstawiono w kontekście powszechnego prawa do zdrowia.

» Odzwierciedlając… niszczycielskie ogólnoświatowe… konsekwencje… narażenia na dym tytoniowy.

» Poważnie zaniepokojeni wzrostem światowego spożycia… szczególnie w krajach rozwijających się…

» Przypominając artykuł 12 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych… który stanowi, że każdy ma prawo do korzystania z najwyższego osiągalnego poziomu zdrowia fizycznego i psychicznego.

» Zdecydowani promować środki kontroli tytoniu oparte na aktualnych i istotnych przesłankach naukowych, technicznych i ekonomicznych.

Co obejmuje FCTC?

Postanowienia FCTC zostały przedstawione w szeregu artykułów.

Zakres konwencji określono w artykule 1.d, który definiuje kontrolę tytoniu jako „szereg strategii dotyczących podaży, popytu i redukcji szkód, mających na celu poprawę zdrowia populacji poprzez wyeliminowanie lub ograniczenie spożycia wyrobów tytoniowych oraz narażenia na dym tytoniowy”.

Artykuł 5.3 wymaga, aby „przy ustalaniu i wdrażaniu polityki zdrowia publicznego w odniesieniu do kontroli tytoniu Strony działały w celu ochrony tej polityki przed komercyjnymi i innymi partykularnymi interesami przemysłu tytoniowego, zgodnie z prawem krajowym”.

Kolejne artykuły dotyczą środków uznanych za niezbędne do ograniczenia zarówno popytu na wyroby tytoniowe, jak i ich podaży. Nie ma artykułów dotyczących konkretnie redukcji szkód.

Środki dotyczące ograniczenia popytu na tytoń:

Artykuł 6: Środki cenowe i podatkowe mające na celu ograniczenie popytu na tytoń

Artykuł 7: Środki pozacenowe mające na celu ograniczenie popytu na tytoń

Artykuł 8: Ochrona przed narażeniem na dym tytoniowy 3

Artykuł 9: Regulowanie składu wyrobów tytoniowych

Artykuł 10: Regulowanie ujawniania informacji o wyrobach tytoniowych

Artykuł 11: Opakowania i oznakowanie wyrobów tytoniowych

Artykuł 12: Edukacja, komunikacja, szkolenia i świadomość społeczna

Artykuł 13: Reklama, promocja i sponsorowanie wyrobów tytoniowych

Artykuł 14: Środki ograniczające popyt dotyczące uzależnienia od tytoniu i
zaprzestania jego używania

Środki dotyczące ograniczenia podaży tytoniu:

Artykuł 15: Nielegalny handel wyrobami tytoniowymi

Artykuł 16: Sprzedaż osobom niepełnoletnim i przez osoby niepełnoletnie

Artykuł 17: Zapewnienie wsparcia dla ekonomicznie opłacalnych alternatywnych działań

Artykuł 18: Ochrona środowiska i zdrowia osób

Czym jest Konferencja Stron (COP)?

Konferencja Stron (COP) jest organem zarządzającym Konwencji. Spotyka się co dwa lata i stanowi forum, na którym Strony prowadzą bezpośrednie dyskusje i negocjacje oraz podejmują decyzje dotyczące wdrażania FCTC i międzynarodowych środków kontroli tytoniu.

Kto uczestniczy w posiedzeniu COP?

Strony są decydentami. Strony (kraje, które zarówno podpisały, jak i ratyfikowały FCTC lub przystąpiły do FCTC) mogą aktywnie uczestniczyć w dyskusjach i podejmowaniu decyzji. Sygnatariusze (kraje, które podpisały, ale nie ratyfikowały konwencji) mają status obserwatorów i mogą zabierać głos podczas dyskusji; należą do nich USA, Argentyna, Maroko, Kuba, Szwajcaria i Republika Dominikańska.

Stanowiska zajmowane przez Strony są zazwyczaj omawiane na długo przed COP z krajami o podobnych poglądach, a WHO stara się je uzgodnić i budować koalicje. Znaczna część dyskusji i kształtowania stanowisk odbywa się na spotkaniach „Pre-COP” organizowanych przez WHO i Sekretariat FCTC z każdym z sześciu regionów WHO (Afryka, Ameryki, Europa, Zachodni Pacyfik, Azja Południowo-Wschodnia i Wschodnie Śródziemnomorze). Strony mogą wypowiadać się we własnym imieniu na COP, ale zachęca się je, aby pozwoliły przewodzić krajowi wyznaczonemu przez region. UE ma własne procedury, a Grupa Robocza ds. Zdrowia Publicznego spotyka się, aby omówić porządek obrad COP i wypracować stanowiska polityczne przed COP, znane jako „wspólne stanowisko UE” (mandat dla Komisji Europejskiej do przedstawienia jednolitego stanowiska 27 państw członkowskich UE).

Delegacje składają się głównie z urzędników ds. zdrowia, chociaż mogą w nich również uczestniczyć przedstawiciele innych krajowych resortów zainteresowanych na przykład finansami, biznesem i handlem. W delegacjach mogą być również reprezentowane organizacje pozarządowe (NGO) oraz specjaliści w danej dziedzinie.

Na posiedzeniach COP decyzje podejmowane są w drodze konsensusu i chociaż istnieje procedura głosowania, nigdy nie została ona zastosowana. Teoretycznie każda Strona ma równą wagę, choć decyzje kształtują najbardziej aktywne Strony.

Organy uczestniczące w posiedzeniach COP

Chociaż Strony są ostatecznymi decydentami, szereg innych organów ma znaczny wpływ na program, dostarczanie dokumentów oraz ton i treść posiedzenia.

Sekretariat FCTC

Rolą Sekretariatu FCTC[v] jest wspieranie i realizacja prac COP między posiedzeniami.

Choć teoretycznie organ ten jedynie administruje COP, odgrywa istotną rolę w określaniu ostatecznego kształtu programu, a także w kształtowaniu kierunku polityki. Sekretariat organizuje wiele spotkań odbywających się między kolejnymi posiedzeniami COP, przygotowując programy i dokumenty, oraz pełni szerszą rolę rzeczniczą w promowaniu celów i założeń FCTC w całym ONZ. Wspiera również pracę FCTC Knowledge Hubs.[vi]

Sekretariat jest finansowany przez Strony, zarówno w formie składek obowiązkowych na podstawową działalność Sekretariatu, jak i dobrowolnych składek na konkretne projekty. Wysokość składki jest ustalana na podstawie formuły związanej z produktem krajowym brutto (PKB).

WHO

WHO jest gospodarzem Sekretariatu FCTC.

WHO dostarcza znaczną część dokumentacji stanowiącej podstawę prac COP, na przykład Report on Research and Evidence on Novel and Emerging Tobacco Products[vii] oraz raporty WHO Study Group on Tobacco Product Regulation (TobRegNet).[viii] Kolejny raport pochodzi od The Tobacco Laboratory Network (TobLabNet)[ix], która opracowuje standardowe metody testowania i pomiaru wyrobów tytoniowych.

Biuro Konferencji Stron

Sześciu członków Biura Konferencji Stron[x] jest wybieranych na zakończenie każdego COP. Biuro spotyka się regularnie, aby przygotować wszystko na kolejną sesję COP. Ponadto:

» nadzoruje prace między sesjami, w tym grupy robocze/grupy ekspertów;

» konsultuje się z Sekretariatem FCTC w celu określenia programu sesji COP;

» udziela Sekretariatowi wskazówek przy przygotowywaniu sprawozdań, zaleceń i projektów decyzji przedkładanych COP;

» rozpatruje wnioski NGO i organizacji międzyrządowych o status obserwatora;

» współpracuje z Koordynatorami Regionalnymi i Sekretariatem FCTC przed COP i w jego trakcie.

Obecnymi członkami Biura są: Region Afryki – pani Zandile Dhlamini (Eswatini), Region Ameryk – dr Marcos Dotta (Urugwaj), Region Europy – pan Roland Driece (Niderlandy), Region Zachodniego Pacyfiku – pani Karlie Brown (Australia), Region Azji Południowo-Wschodniej – dr Alan Ludowyke (Sri Lanka) oraz Region Wschodniego Morza Śródziemnego – dr Jawad Al-Lawati (Oman).

Biuro przekazuje informacje koordynatorom regionalnym, którzy odpowiadają za kontakty ze Stronami. Wcześniejsze posiedzenie COP może zobowiązać Biuro do aktualizacji określonego raportu lub zestawu raportów, bądź do zlecenia opracowania nowego. Praca ta może obejmować zaangażowanie ekspertów, ale powinna również uwzględniać konsultacje ze Stronami za pośrednictwem Grup Regionalnych w celu zebrania danych krajowych do raportu.

Regionalni Koordynatorzy WHO

Podobnie jak Biuro, Regionalni Koordynatorzy są wybierani na COP. Regionalni Koordynatorzy obserwują posiedzenia Biura i pełnią następujące funkcje:

» utrzymują kontakt z członkiem Biura reprezentującym region oraz ułatwiają konsultacje ze Stronami w regionie między sesjami COP; odbywa się to w celu informowania o pracy Biura oraz zapewnienia Stronom informacji o pracy Biura;

» otrzymują dokumenty robocze lub propozycje Biura i zapewniają ich rozpowszechnienie wśród Stron w regionie;

» zbierają i przekazują uwagi dotyczące takich dokumentów lub propozycji członkowi Biura;

» działają jako kanał wymiany informacji, w tym kopii zaproszeń na spotkania dotyczące wdrażania Konwencji, oraz koordynują działania z innymi regionalnymi koordynatorami.

Obecnymi Regionalnymi Koordynatorami są: Region Afryki – pan Theophile Olivier Bosse (Kamerun), Region Ameryk – pani Kemba Anderson-Golhor (Kanada), Region Wschodniego Śródziemnomorza – dr Baseer Achakzai (Pakistan), Region Europejski – dr Peyman Altan (Turcja), Region Azji Południowo-Wschodniej – dr Chayanan Sittibusaya (Tajlandia), Region Zachodniego Pacyfiku – dr Nor Aryana Hassan (Malezja).[xi]

Jak funkcjonują posiedzenia COP?

Posiedzenie rozpoczyna się od przyjęcia porządku obrad, po czym następuje sesja plenarna stanowiąca wprowadzenie do COP, skoncentrowana na temacie sesji i oświadczeniach Stron dotyczących globalnych postępów we wdrażaniu FCTC. Następnie posiedzenie dzieli się na dwie grupy, w których prowadzone są główne prace. Komitet A zajmuje się sprawami politycznymi, a Komitet B sprawami administracyjnymi, w tym finansowaniem.

Wszystkie sprawozdania, które mają zostać rozpatrzone na COP, muszą zostać publicznie udostępnione sześćdziesiąt dni przed posiedzeniem. Komitet A rozpatruje przedłożone sprawozdania, czasami wraz z załączonym projektem decyzji. Następnie odbywa się dyskusja nad sprawozdaniem oraz, jeśli został załączony, projektem decyzji. Jeśli nie istnieje projekt decyzji, jest on sporządzany i omawiany na sali. Jeżeli nikt nie zgłasza sprzeciwu ani wobec sprawozdania, ani wobec projektu decyzji, staje się ona polityką COP.

Jeżeli jednak choćby jeden kraj zgłosi sprzeciw, odbywa się kolejna runda dyskusji, być może w celu zmiany brzmienia decyzji. Proces ten może być powtarzany wielokrotnie, aż sprzeciw zostanie wycofany. W przeciwnym razie przewodniczący posiedzenia może poprosić Komitet B o rozpatrzenie sprawy lub po prostu przeforsować ją, uznając, że jeden sprzeciw nie może wstrzymywać procesu.

Jeśli kilka krajów zgłosi zastrzeżenia, których nie można rozstrzygnąć, przewodniczący może wezwać do powołania grupy redakcyjnej w celu rozwiązania różnic. Takie grupy redakcyjne spotykają się poza godzinami pracy sesji COP, bez tłumaczenia, pod przewodnictwem Strony pełniącej rolę przewodniczącego.

Na początku każdego dnia Grupy Regionalne spotykają się, aby omówić porządek obrad na dany dzień, w tym wszelkie decyzje wypracowane przez grupy redakcyjne. Na tym etapie może występować znaczna presja, aby przekonać nadal sprzeciwiających się do podporządkowania się, w tym poprzez komentarze w codziennym biuletynie COP.

Którzy obserwatorzy niepaństwowi są obecni na COP?

Szereg międzynarodowych organizacji międzyrządowych (IGO) posiada status obserwatora,[xii] takich jak World Bank Group i International Labour Organization.

Preambuła FCTC uznaje „szczególny wkład organizacji pozarządowych i innych członków społeczeństwa obywatelskiego… w działania na rzecz kontroli tytoniu na szczeblu krajowym i międzynarodowym…”. Wnioski NGO o status obserwatora[xiii] są rozpatrywane przez FCTC Secretariat, który przedstawia rekomendacje, a decyzje podejmuje COP. Lista akredytowanych NGO jest dostępna tutaj.[xiv]

Mniejsze organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające przeciwko tytoniowi mogą uczestniczyć jako członkowie parasolowej organizacji NGO zajmującej się kontrolą tytoniu, wcześniej znanej jako Framework Convention Alliance (FCA), a obecnie działającej pod nazwą Global Alliance for Tobacco Control (GATC).[xv] Dotychczas członkostwo NGO w Sojuszu przyznawano wyłącznie organizacjom, które zgadzają się z dominującym konsensusem w zakresie kontroli tytoniu.

Status obserwatora i członkostwo w Sojuszu są dostępne wyłącznie dla podmiotów niemających żadnych powiązań z przemysłem tytoniowym, nawet pośrednich lub historycznych.

Dotychczas żadna grupa rzecznicza reprezentująca osoby bezpośrednio dotknięte środkami kontroli tytoniu nie została uznana za kwalifikującą się do statusu obserwatora ani członkostwa w Sojuszu. Dotyczy to niezależnych grup reprezentujących osoby palące oraz użytkowników bezpieczniejszych produktów nikotynowych.

Zamknięty charakter posiedzeń COP

Przedstawiciele mediów muszą złożyć wniosek o akredytację nie później niż 60 dni przed spotkaniem oraz oświadczyć, że nie łączą ich żadne relacje finansowe, zawodowe ani wynikające ze stosunku pracy z przemysłem tytoniowym lub jakimkolwiek podmiotem działającym na rzecz jego interesów.

Podczas negocjowania FCTC (2000–2003) oraz na pierwszych trzech spotkaniach COP galeria dla publiczności była otwarta, dzięki czemu każdy mógł obserwować obrady. Z czasem, decyzją Stron, ogół społeczeństwa i media zostali wykluczeni ze wszystkich części spotkania poza sesją plenarną w dniu otwarcia. Obrady nie są transmitowane publicznie ani udostępniane do późniejszego oglądania, z wyjątkiem wirtualnego spotkania w 2021 r., kiedy transmitowano sesje otwarcia i zamknięcia, a nagrane wcześniej oświadczenia Stron i obserwatorów udostępniono online.[xvi]

Poziom tajności i kontroli wokół COP byłby nie do przyjęcia dla Stron innych konwencji.[xvii] Różni się on od sposobu prowadzenia spotkań innych agencji ONZ, w tym Komisji Praw Człowieka, Komisji ds. Środków Odurzających, Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) oraz spotkań COP w sprawie zmian klimatu. Spotkania tych konwencji ułatwiają zaangażowanie licznych organizacji społeczeństwa obywatelskiego i grup, których dotyczą te kwestie: na przykład COP w sprawie zmian klimatu przyznała status obserwatora 3 024 organizacjom pozarządowym i 154 organizacjom międzyrządowym, podczas gdy FCTC COP przyznała status obserwatora 26 organizacjom pozarządowym i 28 organizacjom międzyrządowym.

Finansowanie FCTC COP opiera się na środkach publicznych przekazywanych przez Strony. Wynika z tego potrzeba publicznej rozliczalności i przejrzystości. Obecnie ich brakuje. Kwestię braku przejrzystości COP należy podnieść przed rządowymi departamentami odpowiedzialnymi za rozliczalność.

Jak zaangażować się w działania COP

Jak wynika ze struktury i procedur dotyczących spotkania COP, organizacje spoza struktury COP mają bardzo niewiele możliwości śledzenia obrad i wnoszenia do nich wkładu.

Sprawy i decyzje COP należą do kompetencji Stron. Na szczeblu krajowym za sprawy COP zwykle odpowiada Ministerstwo Zdrowia, a czasem inne ministerstwa właściwe w zakresie powiązanych tematów. Listę delegatów z poprzedniego spotkania COP, COP 9, można znaleźć tutaj. [xviii] Prawdopodobnie wiele z tych samych osób weźmie udział w COP 10.

Organizacje mogą zwracać się bezpośrednio do urzędników ministerialnych odpowiedzialnych za kontrolę tytoniu lub za pośrednictwem parlamentarzystów. Parlamentarzyści często nie znają znaczenia spotkań COP ani stanowiska swojego rządu w kwestiach FCTC, dlatego organizacje mogą informować ich o kluczowych zagadnieniach.

Każdy kraj ma punkt kontaktowy, który pośredniczy w kontaktach między Biurem FCTC a rządem krajowym. Krajowy punkt kontaktowy można znaleźć tutaj: wybierz kraj z menu rozwijanego, kliknij raport z 2020 r., a punkt kontaktowy znajdziesz na stronie 1.[xix] Punkt kontaktowy może służyć jako kanał do przedstawiania rządowi stanowiska w sprawach dotyczących kontroli tytoniu w ramach FCTC oraz do uzyskania informacji, jakie aktualne plany i propozycje dotyczące spotkania COP są przekazywane między Biurem FCTC a rządem.

Organizacje mogą również przekazywać swoje stanowisko organizacjom międzyrządowym i pozarządowym posiadającym status obserwatora.

Główne media nie są dobrze poinformowane o FCTC i COP, dlatego można zwrócić ich uwagę na znaczenie kwestii omawianych podczas spotkania.

Organizacje mogą również kontaktować się z Sekretariatem FCTC w mediach społecznościowych za pośrednictwem @FCTCofficial, a podczas wydarzenia — za pośrednictwem #COP10 i #COP10FCTC.

Strona COPWATCH https://copwatch.info/ zawiera aktualizacje dotyczące kwestii omawianych przed COP i w jego trakcie.

Prawdopodobne dyskusje na COP 10 dotyczące produktów nikotynowych o niższym ryzyku

COP10 timeline

Agenda COP 10 nie będzie znana do 60 dni przed spotkaniem. Jest ona jednak w dużej mierze kształtowana przez dyskusje nad raportami zamówionymi podczas poprzednich COP oraz potencjalne nowe propozycje przedstawiane przez Strony. Za przygotowanie agendy odpowiada Biuro COP.

Kilka odroczonych punktów agendy dotyczy produktów nikotynowych o niższym ryzyku (SNP), takich jak waporyzatory nikotynowe (e-papierosy), snus, saszetki nikotynowe i produkty tytoniowe podgrzewane. Obejmują one „Kompleksowy raport dotyczący badań i dowodów w zakresie nowych i pojawiających się produktów tytoniowych, w szczególności produktów tytoniowych podgrzewanych”,[xx] raport na temat „Wyzwań wynikających z nowych i pojawiających się produktów tytoniowych oraz ich klasyfikacji”[xxi] oraz „Raport z postępów w kwestiach technicznych związanych z artykułami 9 i 10 WHO FCTC (regulacja składu i ujawniania informacji o produktach tytoniowych, w tym fajce wodnej, tytoniu bezdymnym i produktach tytoniowych podgrzewanych)”.[xxii]

Potencjalne obszary wpływające na SNP mogą obejmować wezwania do zaostrzenia regulacji lub zakazów dotyczących otwartych i konfigurowalnych systemów waporyzatorów, zakazy lub ograniczenia smaków, które rzekomo przemawiają do osób niepełnoletnich, ograniczenie stosowania soli nikotynowych oraz redefinicję „dymu”, która mogłaby zaklasyfikować aerozole z produktów tytoniowych podgrzewanych jako dym.

Istnieją także inne obszary potencjalnych dyskusji na COP 10 istotne dla SNP, w tym rozszerzenie definicji produktów tytoniowych, rozszerzenie kontroli reklamy i promocji tytoniu w celu zakazania lub ograniczenia sprzedaży SNP przez internet, promowanie „strategii końca ery tytoniu”, takich jak redukcja zawartości nikotyny, ograniczanie liczby punktów sprzedaży lub pokoleniowe zakazy zakupu produktów tytoniowych, prawa człowieka oraz dyskusja na temat odpowiedzialności cywilnej i karnej producentów.

Aby uzyskać więcej informacji o działalności Global State of Tobacco Harm Reduction lub o kwestiach poruszonych w niniejszym GSTHR Briefing Paper, prosimy o kontakt: [email protected]

Niniejsza publikacja stanowi aktualizację wcześniejszego GSTHR Briefing Paper z października 2021 r.: Ramowa konwencja o ograniczeniu użycia tytoniu (FCTC) Konferencja Stron (COP): wyjaśnienie

O nas: Knowledge·Action·Change (K·A·C) promuje redukcję szkód jako kluczową strategię zdrowia publicznego opartą na prawach człowieka. Zespół ma ponad czterdzieści lat doświadczenia w pracy nad redukcją szkód związanych z używaniem narkotyków, HIV, paleniem tytoniu, zdrowiem seksualnym i więziennictwem. K·A·C prowadzi Global State of Tobacco Harm Reduction (GSTHR) który przedstawia rozwój redukcji szkód związanych z tytoniem oraz stosowanie, dostępność i regulacyjne podejście do bezpieczniejszych produktów nikotynowych, a także rozpowszechnienie palenia i związaną z nim śmiertelność w ponad 200 krajach i regionach na całym świecie. Wszystkie publikacje i aktualne dane są dostępne na stronie https://gsthr.org

Nasze finansowanie: Projekt GSTHR jest realizowany dzięki grantowi od Foundation for a Smoke-Free World, niezależnej globalnej organizacji non-profit 501(c)(3) z USA. Zgodnie z warunkami umowy grantowej projekt i jego rezultaty są niezależne redakcyjnie od Fundacji.

[i] World Health Organization. (2003a). WHO Framework Convention on Tobacco Control, zaktualizowany przedruk 2004, 2005. World Health Organisation. https://fctc.who.int/who-fctc/overview.

[ii] World Health Organization. (2003b). WHO Framework Convention on Tobacco Control, zaktualizowany przedruk 2004, 2005 (pełny tekst). World Health Organisation. https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/42811/9241591013.pdf;jsessionid=B3ED8F 2675DC120D9C5E70F95D42F821?sequence=1.

[iii] Instrumenty traktatowe. (2013, 2014, 2017). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/who-fctc/overview/treaty-instruments.

[iv] Strony. (2021, 3 marca). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/who-fctc/overview/parties.

[v] Sekretariat WHO FCTC. (2007). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/secretariat.

[vi] Centra wiedzy WHO FCTC. (2014). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/coordination-platforms/knowledge-hubs.

[vii] WHO Framework Convention on Tobacco Control. (2021a). Kompleksowy raport dotyczący badań i dowodów na temat nowych i pojawiających się wyrobów tytoniowych, w szczególności podgrzewanych wyrobów tytoniowych, w odpowiedzi na punkty 2(a)–(d) decyzji FCTC/COP8(22) [Konferencja Stron WHO Framework Convention On Tobacco Control. Dziewiąta sesja. Genewa, Szwajcaria, 8–13 listopada 2021 r. Wstępny punkt porządku obrad 4.2.]. UN Tobacco Control. https://untobaccocontrol.org/downloads/cop9/main-documents/FCTC_COP9_9_EN.pdf.

[viii] WHO Study Group on Tobacco Product Regulation. Raport na temat naukowych podstaw regulacji wyrobów tytoniowych: siódmy raport grupy badawczej WHO. (nr 1015; WHO Technical Report Series). (2019). World Health Organization. https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/329445/9789241210249-eng.pdf.

[ix] WHO Tobacco Laboratory Network (TobLabNet). (2022). World Health Organization. https://www.who.int/groups/who-tobacco-laboratory-network.

[x] Biuro Konferencji Stron. (2023). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/who-fctc/governance/bureau-of-the-conference-of-the-parties.

[xi] Biuro Konferencji Stron, 2023.

[xii] Międzynarodowe organizacje międzyrządowe akredytowane jako obserwatorzy COP. (2023). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/who-fctc/governance/observers/international-intergovernmental-organizations.

[xiii] Obserwatorzy Konferencji Stron. (2023). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/who-fctc/governance/observers.

[xiv] Organizacje pozarządowe akredytowane jako obserwatorzy COP. (2023). WHO Framework Convention on Tobacco Control. https://fctc.who.int/who-fctc/governance/observers/nongovernmental-organizations.

[xv] Global Alliance for Tobacco Control. (2022, 25 stycznia). NCD Alliance. https://ncdalliance.org/global-alliance-for-tobacco-control.

[xvi] WHO FCTC Secretariat. (2023). YouTube. https://www.youtube.com/@whofctcsecretariat812/videos.

[xvii] Bates, C. (2021, 8 listopada). Spotkania dotyczące traktatu WHO w sprawie kontroli tytoniu są zamkniętymi bańkami pielęgnowanego myślenia grupowego – porównanie z traktatem ONZ w sprawie zmian klimatu. The Counterfactual. https://clivebates.com/the-who-tobacco-control-treaty-meetings-are-closed-bubbles-of-cultivated-groupthink-a-comparison-with-the-un-climate-change-treaty/

[xviii] WHO Framework Convention on Tobacco Control. (2021b, 8 listopada). Lista uczestników. Dziewiąta Sesja Konferencji Stron WHO Framework Convention on Tobacco Control, Genewa, Szwajcaria. https://untobaccocontrol.org/downloads/cop9/additional-documents/COP9-List-of-Participants.pdf.

[xix] WHO Framework Convention on Tobacco Control. (2016). Baza danych wdrażania WHO FCTC [Raporty]. UN Tobacco Control. https://untobaccocontrol.org/impldb/.

[xx] WHO Framework Convention on Tobacco Control, 2021a.

[xxi] WHO Framework Convention on Tobacco Control, Convention Secretariat. (2021). Wyzwania związane z nowymi i pojawiającymi się wyrobami tytoniowymi oraz ich klasyfikacja [Konferencja Stron WHO Framework Convention On Tobacco Control. Dziewiąta sesja. Genewa, Szwajcaria, 8–13 listopada 2021 r. Wstępny punkt porządku obrad 4.2.]. UN Tobacco Control. https://untobaccocontrol.org/downloads/cop9/main-documents/FCTC_COP9_10_EN.pdf.

[xxii] WHO. (2021). Sprawozdanie z postępów w kwestiach technicznych związanych z artykułami 9 i 10 WHO FCTC (regulacja składu i ujawniania informacji o wyrobach tytoniowych, w tym fajkach wodnych, tytoniu bezdymnym i podgrzewanych wyrobach tytoniowych) [Konferencja Stron WHO Framework Convention On Tobacco Control. Dziewiąta sesja. Genewa, Szwajcaria, 8–13 listopada 2021 r. Wstępny punkt porządku obrad 4.2.]. UN Tobacco Control. https://untobaccocontrol.org/downloads/cop9/main-documents/FCTC_COP9_8_EN.pdf.

Pobierz dokument informacyjny (PDF, wszystkie języki)